Znaki pamięci. Spuścizna językoznawców polskich drugiej połowy XX wieku,
red. nauk. Maciej Grochowski, Zofia Zaron, Warszawa 2014

 

2

spis treści

 Zebrane w tomie teksty poświęcone są badaczom języka, o których pracach z dzisiejszej perspektywy można powiedzieć, że okazały się ważne lub wręcz przełomowe dla rozwoju językoznawstwa w różnych jego dziedzinach, ale którzy niekoniecznie należą do grupy najbardziej znanych lingwistów polskich. Celem publikacji było zwrócenie uwagi na oryginalny, twórczy wkład lingwistów polskich  XX wieku, już nieżyjących, do nauki światowej oraz dokonanie syntezy osiągnięć językoznawstwa w Polsce w XX wieku.

W tomie przypomniano dorobek i osiągnięcia Ireny Bajerowej, Marii Honowskiej, Stanisława Karolaka, Bogusława Krei, Haliny Kurkowskiej, Henryka Misza, Cezara Piernikarskiego, Krystyny Pisarkowej, Kazimierza Polańskiego i Mieczysława Szymczaka.

Tom powstał we współpracy z Pracownią Pragmatyki i Semantyki Językoznawczej Uniwersytetu Warszawskiego, której kierownikiem jest prof. Zofia Zaron.

 

 

Językoznawstwo w Polsce. Kierunki badań i perspektywy rozwoju,

red. nauk. Maciej Grochowski, Warszawa 2012.

 

 
spis treści

Na tom składa się dziewięć artykułów omawiających istotną część dorobku językoznawstwa polskiego w drugiej połowie XX wieku i na początku XXI wieku. Artykuły te przedstawiane były, w wersji skróconej, podczas uroczystej sesji  jubileuszowej zorganizowanej 4 czerwca 2012 r. przez Komitet Językoznawstwa PAN z okazji sześćdziesięciolecia jego  działalności.

W czasie sesji dokonano syntezy osiągnięć językoznawstwa (jako dyscypliny naukowej) w Polsce w II połowie XX wieku i  na początku XXI wieku oraz wkładu lingwistyki polskiej do nauki światowej, z uwzględnieniem najważniejszych aspektów  badań w zakresie językoznawstwa polskiego, słowiańskiego, neofilologicznego, orientalistycznego, teoretycznego.  Przedyskutowano specyfikę językoznawstwa jako nauki autonomicznej i zarazem interdyscyplinarnej, a także jej związków  z innymi dyscyplinami, nie tylko humanistycznymi i społecznymi, ale również matematycznymi i przyrodniczymi.  Zwrócono uwagę na oryginalny, twórczy wkład najwybitniejszych lingwistów polskich II połowy XX wieku i przełomu XX i  XXI wieku, już nieżyjących, do nauki światowej. Dyskutowano również o perspektywach rozwoju językoznawstwa w Polsce  jako nauki autonomicznej, inter- i transdyscyplinarnej, na tle różnych paradygmatów metodologicznych.